Heaven was needing a hero, somebody just like you.......

  Adelflo Felinos Ellie (Elus) 13-08-2011    †16-10-2017

Mijn allerliefste Elus,
Jij kwam hier binnen, een heel klein kitten van 18 weken maar meteen was je de baas in huis.
En dat bleef je. Nooit had je problemen met andere katten, iedereen respecteerde jouw gezag.
Zo klein als je ook was, jouw daden waren enorm.
Rechtvaardig naar alle andere katten, de beste moeder die we tot nog toe gehad hebben,
jouw grote vertrouwen in ons en altijd even die blik naar ons om te vragen of het goed was wat je deed.

Je werd gecastreerd, 4 prachtige nestjes had je ons gegeven, het was genoeg. Als vrolijke kastraat zou je bij ons blijven.
Maar er zat een bult,... een tumor,... kwaadaardig. Na veel info en contact met specialisten zijn een behandeling gestart en die sloeg aan.
De bult werd kleiner, het zag er goed uit.
Maar er kwamen andere klachten.
Jouw lopen ging moeilijker, je sprong nergens meer op, vertrouwde jezelf niet meer. Contact met de specialist.
Pretnison, het ging weer beter en de bult was ook bijna weg.
Je maakt zelfs weer kleine sprongetjes en ons hart sprong met je mee. Je ging achter het laserlampje aan wat je altijd zo leuk vond.

Maar het was van korte duur, in een sneltreinvaart ging het slechter,
Zondagochtends liep je moeilijker, 's avonds viel jouw achterkant om elke 4e stap die je zette,....
Was het een bijwerking,... was er nog hoop,...waren we te laat,...

Die zondagavond namen we een beslissing, het moet morgen beter gaan.
Maandagochtend ging het nog slechter, de achterkant was verlamd maar je bleef sterk. Je at en dronk zelfs een beetje, je waste jezelf en met je voorpootjes sleepte je jezelf naar de kattenbakbak, want boven alles bleef je een dame. Gewoon lopen ging niet meer.......

Mijn allerliefste Elus, we wilden alles voor je doen maar wat we doen moeten we voor jou doen, niet voor ons.
En dit,.... dit was geen leven voor jou. Het brak onze harten jou zo te zien.
Weer gaf je die blik naar ons. Een blik vol iefde en vertrouwen.
Deze keer niet om ons te vragen òf het goed was, maar om ons te zeggen dat het goed was..,
Met pijn in ons hart luisterden we naar jouw gezag...

Maandagochtend hebben we het telefoontje van de specialist niet meer afgewacht, de dierenarts werd gebeld om te komen.
Je had heerlijk weer uitgezocht, een blauwe lucht, stralende zon, 23 graden, en dat voor oktober.
In die warme zonnestralen, waar je zo van genoot hebben we gezamelijk met al jouw vriendjes gezeten en afscheid van je genomen.
Om 14.00 uur kwam de dierenarts.
In de tuin, op schoot, nog genietend van de zonnestralen, ben je in slaap gevallen.

Je hoeft niet te vragen of je het goed gedaan hebt Elus, je deed het voortreffelijk, ik ben zo ontzettend trots op je.
Onze stabiele groep heb jij gemaakt, jouw kinderen heb je vol liefde verzorgd en ons heb je heel diep geraakt.
Je bleef de baas tot het einde, je blijft voorgoed de baas in mijn hart.
Dank je wel Elus, voor alles dat je ons gegeven hebt.
Tot ooit mijn allerliefste Elus.

 

  Hiamovi Chogan 26-11-2016    †23-02-2017

Lieve Chogan,
Jouw mandje stond al klaar, de laatste enting al gepland.
Plots begon je over te geven en je dronk heel veel. Jouw darmen voelde niet soepel waren en diep in de nacht ben je naar de dierenarts gegaan. Rontgenfoto's gaven weinig duidelijkheid, de echo liet ons schrikken. Darminvaginatie.... met spoed ben je geopereerd. We waren er mooi op tijd bij en er was verder niets raars in jouw darmpjes gevonden. Die avond leek het heel voorzichtig beter te gaan, je had zelfs al weer ontlasting gehad.
's Nachts ging je ineens ging je achteruit,.... je had het benauwd. Je bent weer met spoed naar de dierenarts gegaan maar het was al te laat, in Michel's handen ben je over de regenboog gegaan. Je had een acute longoedeem en niemand kon je nog redden.
Ons hart huilt niet meer maar schreeuwt, het leek beter te gaan en dan dit.
Een veel te zo'n jong, kostbaar leven, het ging zo goed.
Je knokte, iedereen knokte hard met je mee, waarom mocht jij het niet redden???
In onze harten zul je voorgoed blijven bestaan.

Lieve Chogan, je hebt ons 13 weken laten genieten van jouw aanwezigheid, jouw grappen en grollen, jouw heerlijke knuffels. Je hebt hard geknokt, rust eerst maar uit en speel dan Chogan.
Speel en ren so hard je kunt, laat ons voelen dat jouw dood niet zinloos is geweest, maar dat je ergens een geweldig bestaan hebt, samen met anderen die jouw voorgingen.

  Hiamovi Kagali 20-08-2015    †25-09-2015
Lieve Kala,
Als eerste van dit nest kwam jij ter wereld, als eerste heb je ons veel te vroeg verlaten.
De eerste weken was er niets te merken, je deed hetzelfde als jouw broertjes en zusjes.
Je dronk lekker bij mams en je groeide, niet zo hard als de rest maar dat kan natuurlijk.
Maar naarmate je groeide zagen we dat er iets niet goed was.
Jouw ademhaling stokte, je was snel moe en had steeds minder kracht.
We hebben je geholpen met voeden wat jou te veel kracht koste, hopende jou erdoorheen te trekken.
Je keek toe hoe jouw broertjes en zusjes speelden. Wat had je graag mee willen doen.
Maar hoe hard wij ook knokte, uiteindelijk gaf je zelf aan dat je niet meer wilde.
In onze handen ben je rustig ingeslapen, in onze harten en in de namen van jouw broertjes en zusjes zul je eeuwig voortbestaan.

Nu kun je spelen mijn lieve dappere meid, in plaats van langs de kant toe te kijken.
Ren, spring en speel met Macha en voel je vrij.
  Hiamovi Ma-Cha-Hee 07-12-2012    †12-12-2012
Lieve baby Macha,
5 dagen heb je gevochten en vochten we met je mee maar het was een oneerlijk gevecht,
een gevecht dat je niet kon winnen.
De naam die je bij je geboorte al had mee gekregen was vrij vertaald "de Uitverkorene".
Je was bij je geboorte al uitverkoren om op de groene jachtvelden te mogen rennen.
Met pijn in ons hart moesten we daar naar luisteren en je laten gaan.
Om je te eren hebben we al jouw broers jouw naam meegegeven.

Ren, speel en geniet aan de andere kant van de regenboog, lieve Macha
en weet dat we je altijd in ons hart mee zullen dragen.